Veel meldingen en visnet

 Afgelopen weekend was het redelijk druk met allerlei meldingen. De meeste zaken konden direct worden verholpen door de juiste informatie te verstrekken aan de bellers. 

Maandag morgen wordt je opeens gebeld er zwemt een zeehond met een visnet rond zijn nek. Voor alle zekerheid maar een waadpak meegenomen. Poosje later wordt er weer gebeld en men zegt, de zeehond probeert het op strand te komen. Door een paar bekenden wordt het strand in orde gemaakt zodat de zeehond het strand op zou kunnen komen.  Ja hoor de zeehond komt inderdaad met visnet rond zijn nek het strand op gekropen. Door een snelle actie van een omstander kon het dier gevangen worden. Even later kom je dan het strand op en het eerste wat je doet mand pakken en daarin steken. Nog geen 10  minuten is alles onder controle en de zeehond is bevrijd van zijn net. Het dier kon zonder enige verwonding verder zwemmen. 

Dode zeehond

 Als je denkt dat je alles gehad hebt, want je bent onderweg om wildcamera's te gaan plaatsen op diverse locaties krijg je een melding van een dood zeehondje. Enfin we gaan kijken en treffen ene complete familie aan die het erg vinden dat er een dood zeehondje drijft. We hebben het schepnet gepakt en zagen dat het een vers dood dier betrof. Naja we weten dat men graag verse dode dieren wil onderzoeken dus contact gezocht. Ja hoor ze wilden de zeehond graag in ontvangst nemen. Wij waren niet de beroerdste dus we gingen weer een keer naar Utrecht rijden. We hadden weer geluk dat er nog poeroet in de automaat zat. Dus na ene bakje poeroet terug naar huis. De zeehond zal onderzocht worden wat de doodsoorzaak is  geweest. Het is niet leuk maar wel nuttig zodoende leert men steeds meer over de zeehonden populatie en wat er allemaal fout kan gaan in zo'n lichaam van een zeehond. Is het een virus of gedraaide darmen of een infectie of een trauma of kinderziektes ? We gaan het misschien nog wel een keer horen.

Voorlichting 1e hulp

Ja zogezegd zo gedaan en op de  maandag sta je dan weer voor een klas studenten uitleg te geven over zeehonden, dolfijnen, walvissen, schildpadden en nog meer van dat zeedieren.  Je mag dan een praatje houden over het geven van 1e hulp bij zeezoogdieren. Nu ja we weten allemaal dat het niet meer eenvoudig is met al die regeltjes  over zeehonden. Je moet je aan de wet houden en dat betekend dus 30 meter afstand houden, een opvangcentrum in kennis stellen en die sturen dan hun mensen langs om te zien of het dier wel echt hulp nodig heeft. Zo niet dan mag het diertje nog 24 uur blijven liggen. Maar ja wie blijft er nu 24 uur op dezelfde plaats liggen. Tja dat is een lastige. Misschien dat het gelukt maar dan geef je maar een kleurtje op de rug of achterflappen dan weten ze in ieder geval bij een opvangcentrum dat het dier in observatie is gegaan. 

We weten allemaal wat we niet moeten doen bij bruinvissen, terugwerpen in zee. Dat is het domste wat je kan doen. Het dier is verstijfd of verkrampt en als het tegen zit komt hij de volgende dag weer ergens dood op het strand te liggen. Dus zorg dat het diertje vochtig blijft, geen stress veroorzaken en direct met  SOS Dolfijn bellen. Zij houden jou aan de lijn om hulp te geven en ondertussen zorgen ze dat er speciaal getrainde mensen komen die het dier overnemen van jou. 

Schildpadden dat is weer iets anders, die worden in een mandje gelegd op een stuk matras zodat de warmte er een beetje bij blijft.  Een schildpad wordt dan vervoerd naar  Blijdorp Rotterdam waar het dier wordt  verzorgd en als het weer beter is gaat het terug naar zijn eigen omgeving. ze worden dan naar een opvangcentrum in de buurt van hun leefgebied gebracht en van daaruit weer terug de zee in. Mooi werk is dat.

Olieslachtoffers en olierampen horen daar natuurlijk ook bij. De mensen die daar aan mee willen helpen moeten wel ene certificaatje hebben. Dat is maar goed ook want Rijkswaterstaat staat aan de lat om dat te regelen maar gelukkig krijgen ze hulp van Son Respons die de mensen opleid tot 1e lijns hulp bij het vangen en verzorgen van de olievogels. De vogelopvangcentra aan de kust weten precies wat ze moeten doen met olievogels. Gelukkig hoef ik mij daar niet druk om te maken. 

Al met al wat ben ik blij dat ik mensen kan informeren hoe je het beste 1e hulp kan geven aan de diverse soorten zeedieren. Het is en blijft leuk werk.

Voorlichting dood doet leven

 Op zondag jl. mochten we bij de collega's van Natuurpunt Antwerpen noord, ook wel bekend als de schorrendabbers een voorlichting geven over het project dood doet leven. Het project dood doet leven is een samenwerkingsverband tussen diverse partijen waarbij dood aangetroffen zeehonden, bruinvissen, dolfijnen en mogelijk walvissen ergens aan de kust worden gelegd. De reden is dat deze dieren gaan  verteren en als voedsel te dienen voor de andere dieren. Want je weet de een zijn dood is de ander zijn brood. Het was weer een gezellig dagje in het vlaamse.

Bruinvisje

 Ja het is weer een paar dagen gelden dat er is geschreven over de vinvis. We hebben in ieder geval niet stil gezeten. In die tussen liggende dagen hebben we weer veel meldingen gehad van zeezoogdieren die ergens op een strand lagen of ergens rondzwommen.  Er waren ook weer meldingen van dode dieren. Dat is dan weer minder leuk. Maar goed die dode dieren waren zo vers dat men ze graag wilden hebben voor onderzoek in Utrecht. Het ging hierbij om een dode bruinvis die lag ergens in Zuid-Holland op strand. Deze bruinvis konden we ophalen bij een collega.  Dat werd in de avonduren nog even een ritje Utrecht. In Utrecht hadden we weer geluk dat er nog collega's aanwezig waren die het dier in ontvangst konden nemen zodat we nog een bakje poeroet konden nuttigen. Was wel lekker eigenlijk. Al met al ga je thuis weg en je weet nooit wat er die dag weer gaat gebeuren.  Je bent dan 's avonds omstreeks 23.00 weer thuis. Was weer een lang dagje.

Vinvis de kaloot

Ja dan sta je weer eens even stil en kijk je terug wat er allemaal gebeurd is de laatste jaren. Volgens deze blog niets.  Och er is zoveel gebeurd dat je er een boek over zou kunnen schrijven. dart ga ik dus niet doen.

We leven nu in 2026. het jaar is alweer goed begonnen met diverse dode en levende dieren. Ik zie liever de de levende zwemmen en spelen in het water dan op de kant.  Maar ja de dieren gaan ook dood, net zoals wij de mens. Maar op de mens doen we in principe geen onderzoek naar de oorzaak omdat die meestal al bekend is. Daarom vind ik het interessant wat nu een dood dier heeft te vertellen. 

De 7 W's:  wat, wie, waar, wanneer, welk tijdstip/periode; waaraan, waarom, op welke wijze of een combinatie van deze factoren. en de hoe vraag.

Wat weten we nu van bijvoorbeeld een dode vinvis. We weten het soort. Wanneer zou het dood gegaan zijn, waaraan is het dood gegaan, Op welke wijze is het dood gegaan. Het is weer een combinatie van vragen die interessant zijn voor de wetenschap. Daarom een dood dier verteld veel meer over de soort en de omstandigheden waarin ze leven. Je leert een heleboel over het dier.

Stel dat het dier niet meer geschikt is voor onderzoek. Je zou dan zo'n kadaver ergens moeten kunnen leggen waar het teruggegeven kan worden aan de natuur. Er moeten wel bordjes bij staan waarom die kadavers daar liggen. Als men dat nu weer niet leest gaan ze klagen dat het stinkt, dat kan dus niet. De stranden moeten schoon zijn.  Enfin het is altijd wat. Gelukkig voor het publiek kon deze vinvis geruimd worden en zou worden onderzocht in Utrecht. Dus geen stank op het strand. we jammer dat het dier niet ergens gelegd kon worden voor het teruggeven aan de natuur, zodat de krabben, vogels, maden etc ervan konden smullen. Misschien een volgende keer, wie weet.